Category: Reisverslag

Vertrek naar Kreta

Morgennacht vertrekken we naar het Griekse eiland Kreta. We verblijven in het plaatsje Chersonissos, dat een bedenkelijke klank heeft gekregen na de gelijknamige televisieserie over Haagse hangjongeren. Wij gaan er echter niet heen om te feesten maar om uit te rusten en het eiland en de provincie Heraklion te verkennen. Omdat het nog geen hoogseizoen is, is het er lekker rustig met heerlijk weer.

Kreta is met 600.000 inwoners het grootste Griekse eiland. Het heeft een rijke historie die teruggaat tot 6500 voor Christus.

Aquis Silva Beach

Om 3:30 uur ‘s nachts op Schiphol zijn valt niet mee. En wie denkt dat het dan lekker rustig is op ‘s lands grootste luchthaven komt bedrogen uit. Gelukkig heeft Schiphol wel de faciliteiten om al die ongeduldige toeristen te verwerken.

Eenmaal op het zonnige Kreta geland konden we na een korte busrit gaan kennismaken met ons hotel: Aquis Silva Beach. Het betreft een soort dorpje, alle kamers hebben een eigen deur naar buiten. We hebben een balkon met zicht op zee en het landschap is prachtig.

Het hotel brengt je helemaal in mediterraanse sferen.

Wel is het hotel overboekt waardoor we één nacht in een andere kamer moeten slapen. Dit bevalt niet zo goed, want naast ons zit wat wel het luidruchtige Poolse equivalent van “O O Cherso” moet zijn. Het is dus even doorbijten tot onze echte kamer beschikbaar is.

De krochten van Chersonissos

Het dorpje Chersonissos waar ons hotel zich bevind is zeer toeristisch. Toeristen uit alle windstreken vinden er wel iets van hun gading, maar vooral als Nederlander heb je soms nauwelijks het idee in een ander land te zijn.

Op elke hoek van de straat kun je wel een frikandel of broodje kroket krijgen. In restaurant Het Smulhuis bijvoorbeeld, of ‘t Hoekje. Dat was vandaag wel makkelijk, want ik wilde graag de ontknoping van de Nederlandse competitie zien. Ver hoefden we daarvoor niet te lopen: pal tegenover ons hotel werd de wedstrijd Ajax – FC Twente op groot scherm getoond bij café Het Leidsche Plein.

De tent zat afgeladen vol en de sfeer was uitstekend. We zagen Ajax in een zwaarbevochten duel de 30e landstitel binnenhalen.

We liepen daarna nog even door het plaatsje, om te kijken wat er verder te beleven is. We zagen de nodige strandtenten en een eindeloze stoet winkeltjes. De uitgestalde waar is grofweg te verdelen in vier categorieën: souvenirs, (nep)merkkeding, natuurproducten en sieraden. Ook zijn de reisbureau’s en autoverhuurbedrijven niet op één hand te tellen.

De Nederlandse aanwezigheid is overal zichtbaar in Chersonissos.

Morgen gaan we naar de hoofdstad van Kreta: Iraklion. Vanuit hier vertrekken we per boot naar Santorini, een eiland met een bijzonder verhaal.

Het eiland Santorini

Santorini ligt op 110 km afstand van Kreta, niet bepaald naast de deur. Een boottocht van ruim twee uur met een snelle catamaran is nodig om het te bereiken. Toch kozen wij ervoor juist dit eilandje te bezoeken. Omdat het heel mooi moet zijn en om de diverse verhalen en gebeurtenissen waarin Santorini een rol speelt.

Santorini is een caldera, dat wil zeggen een geïmplodeerde vulkaan. Het eiland heeft de vorm van een cirkel met in het midden de vulkaan.

De vulkaan ziet er overigens niet zo angstwekkend uit als je op grond van haar reputatie zou verwachten. Het grootste deel ligt onder zeeniveau.

Santorini heeft 13.000 inwoners. Dat lijkt niet veel, maar het landoppervlak is dan ook iets kleiner dan dat van Terschelling en erg bergachtig. Daarnaast hebben er de nodige natuurrampen in het verleden plaatsgehad die de bevolking ernstig hebben uitgedund.

De belangrijkste gebeurtenis op Santorini deed zich voor 1500 voor Christus. Toen explodeerde de vulkaan en veroorzaakte een vloedgolf van 250 meter hoog. In 1956 zorgde een grote aardbeving nog voor een exodus van de bewoners. De schilderachtige huisjes zijn inmiddels weer herbouwd en de eilandbewoners profiteren van het toegenomen toerisme.

Men vermoed dat de vulkaanuitbarsting op Santorini van 1500 BC in een half uur een einde maakte aan de hoogontwikkelde Minoïsche beschaving op Kreta. De mythe van Atlantis zou erdoor ontstaan zijn.

Ook wordt de eruptie via wetenschappelijk onderzoek gekoppeld aan de oversteek van de joden uit Egypte, die rond deze tijd plaatsvond. De Egyptenaren kunnen verzwolgen zijn door de niets ontziende tsunami die de uitbarsting veroorzaakte.

Wie deze prachtige plaats nu bezoekt en een lekkere milkshake drinkt met uitzicht op de schitterende baai, kan zich niet voorstellen dat zich hier een dergelijke wereldramp heeft voorgedaan.

Van een afstand, bijvoorbeeld vanuit een vliegtuig, lijkt het net alsof er sneeuw op de bergtop ligt. Maar wie beter kijkt ziet dat het de hagelwitte huisjes zijn die zo kenmerkend zijn voor dit eiland.

De huisjes zijn op en langs de berghelling gebouwd. Wat zorgt voor prachtige vergezichten.

We bezochten twee pittoreske plaatjes: Kamari en Fira, de hoofdstad. Hier zijn de beroemde trappen waar ooit in 1989 Bassie en Adriaan hun avonturen beleefden in de verzonken stad.

Knossos, het paleis van Minos

We gingen er vandaag met de huurauto op uit, een hagelwitte Volkswagen Polo. Onze eerste bestemming was het beroemde paleis van Minos.

Dit paleis is gebouwd omstreeks 4000 v Chr. en was gedurende millenia in gebruik, tot de Minoïsche cultuur ten einde kwam omstreeks 1500 BC, mogelijk door de uitbarsting van de vulkaan op Santorini. Het is daarmee ouder dan de Romeinse en Griekse beschavingen.

Het paleis herbergde ongeveer 15.000 mensen. Het zou de woning zijn geweest van de legendarische koning Minos, tevens de naamgever van het bouwwerk. Deze koning bouwde een labyrint en sloot daarin een Minotaurus op, die gevoerd moest worden met mensenvlees.

Of er een Minotaurus heeft bestaan valt te betwijfelen, maar zeker is wel dat de Minoïers stieren vereerden en er een hele cultus omheen bouwden.

Het is niet alleen mogelijk om rond het paleis te lopen, maar je kunt er ook naar binnen op sommige plaatsen.

De ruïnes zijn deels herbouwd en er worden nog steeds herstelwerkzaamheden aan het paleis verricht.

Het was, ondanks dat het hoogseizoen nog niet begonnen was, erg druk in Knossos. Dit neemt wel wat van de charme van deze ruïne weg, maar het blijft erg indrukwekkend en een bezoek meer dan waard.

Het Cretaquarium

Het Cretaquarium is zonder twijfel de meest geadverteerde attractie op Kreta. Bijna overal zijn er bordjes van te vinden. Dit was onze tweede bestemming van de dag.

Het aquarium is gevestigd in een modern gebouw en bevat een enorme collectie vissen en andere zeedieren.

Prettig is dat bij de aquaria in veel talen staat welke soorten erin zitten. Het is best grappig om te zien welke Nederlandse namen sommige vissen hebben. Neem bijvoorbeeld de “Grote Pieterman”.

In tegenstelling tot wat deze hilarische naam doet vermoeden bleek het om een zeer klein, schuw visje te gaan dat half verstopt zat in het zand.


De eyecatchers van het aquarium zijn twee enorme haaien. De bak waar de haaien inzitten werd net schoongemaakt door twee duikers, een gevaarlijke aangelegenheid.

De duikers hadden het letterlijk aan de stok met de vraatzuchtige vissen. Met een houten stok moesten ze de haaien, die telkens bleven proberen dichterbij te komen, op afstand zien te houden.

Dat het verstandig was om de haaien niet te dichtbij te laten komen, bewijzen hun vervaarlijke tanden wel.

Behalve de meest vreemdsoortige vissen waren er ook andere zeedieren als kwallen en garnalen te zien. We hebben ons erg vermaakt in het Cretaquarium, een aanrader.

Spinalonga, het eiland der bannelingen

Rondom Kreta liggen meer dan 80 kleine eilandjes, waaronder het eiland Spinalonga. De omtrek van Spinalonga is slechts 850 meter. Het is op dit moment onbewoond. Toch is er iets bijzonders met dit eiland. Tot 1957 was er namelijk de laatste Lepra-kolonie van Europa gevestigd.

Op Spinalonga zijn forten gebouwd ter bescherming van de kust vanaf 1600 door de Venetiërs en later door de Turken. Toen Kreta weer onder Grieks gezag kwam rond 1913, wilden de Turkse bewoners Spinalonga niet verlaten. Daarop verklaarde de Griekse regering het eiland tot domein voor leprapatiënten. Voortaan zou iedereen met de ziekte lepra verbannen worden naar het eiland. Het zou niet lang meer duren tot de Turkse achterblijvers het bootje huiswaarts namen.

Op het eiland werd een dorpje gebouwd, binnenin de oorspronkelijke vesting. Het dorp is vanaf de haven te bereiken via een tunnel, vanaf dat moment de tunnel der verdoemden geheten, want wie erdoor ging kwam nooit meer terug.

Ook wij gingen door de tunnel, maar gelukkig voor ons gold deze onheilspellende naam nu niet meer. We liepen door het dorp en maakten een ronde om het eiland, langs het kerkje en de begraafplaats.

Pas na 1957 toen lepra te genezen was en de laatste bewoners van het eiland verdwenen waren, is de aparte status van het eiland beëindigd.

Op de terugweg deden we met de boot nog twee Griekse kustplaatjes aan, te weten Elountha en Agios Nikolaos. Die laatste plaats staat bekend om zijn dure hotels, waar geen kamers beneden de 500 euro per nacht te vinden zijn.

Star Beach

In Chersonissos ligt het gratis waterpark Star Beach, in Nederland bekend door de TV-serie O o Cherso. In het hoogseizoen is dit een plaats die je absoluut moet mijden. Maar nu de kuddes beschonken jongeren nog niet de stranden bestormen, is het een prachtig park.

We gingen er woensdag met de huurauto langs, maar dat bleek onnodig want het park bleek pal naast ons hotel te liggen. De entree is gratis en je hebt er prachtige zwembaden, glijbanen en andere faciliteiten.

Het geld wordt verdiend doordat je geen eten en drinken mee naar binnen mag nemen. Heel listig vermelden ze op de borden dat dit om “tax reasons” niet mag, maar dat is natuurlijk een fopreden. Ondanks deze beperking is het in het laagseizoen een mooi aangelegd en gratis te gebruiken park.

We hebben ons wel vermaakt op Star Beach. Wij bekeken er als toeristen de faciliteiten voor een ander soort toeristen, waarmee we het toerisme op Kreta op zich weer tot een toeristische attractie hadden gemaakt.

Helaas waren de weergoden ons minder goed gezind, waardoor we later in de week niet nog een keer terug konden keren naar Star Beach. Maar de Griekse goden zijn dan ook ondoorgrondelijk.

Grieks genieten

Het laatste dagje op Kreta besteedden we om nog één keer optimaal te genieten van de faciliteiten van het hotel en de directe omgeving.

Een etentje om het af te sluiten en toen was het alweer tijd om de reis terug te aanvaarden.

Toen ik daarbij vroeg om een biertje kreeg ik geen fluitje maar een heuse Vuvuzela!

Ik had in elk geval nog nooit zo’n lang bierglas gezien. Overigens smaakte het typisch Griekse Mythos bier uitstekend.

Kreta is een prachtig eiland. Vriendelijke mensen, veel te doen. We hebben nog lang niet alles gezien. Genoeg redenen dus om er ooit nog eens terug te keren.