Category: Kreta

Aquis Silva Beach

Om 3:30 uur ‘s nachts op Schiphol zijn valt niet mee. En wie denkt dat het dan lekker rustig is op ‘s lands grootste luchthaven komt bedrogen uit. Gelukkig heeft Schiphol wel de faciliteiten om al die ongeduldige toeristen te verwerken.

Eenmaal op het zonnige Kreta geland konden we na een korte busrit gaan kennismaken met ons hotel: Aquis Silva Beach. Het betreft een soort dorpje, alle kamers hebben een eigen deur naar buiten. We hebben een balkon met zicht op zee en het landschap is prachtig.

Het hotel brengt je helemaal in mediterraanse sferen.

Wel is het hotel overboekt waardoor we één nacht in een andere kamer moeten slapen. Dit bevalt niet zo goed, want naast ons zit wat wel het luidruchtige Poolse equivalent van “O O Cherso” moet zijn. Het is dus even doorbijten tot onze echte kamer beschikbaar is.

De krochten van Chersonissos

Het dorpje Chersonissos waar ons hotel zich bevind is zeer toeristisch. Toeristen uit alle windstreken vinden er wel iets van hun gading, maar vooral als Nederlander heb je soms nauwelijks het idee in een ander land te zijn.

Op elke hoek van de straat kun je wel een frikandel of broodje kroket krijgen. In restaurant Het Smulhuis bijvoorbeeld, of ‘t Hoekje. Dat was vandaag wel makkelijk, want ik wilde graag de ontknoping van de Nederlandse competitie zien. Ver hoefden we daarvoor niet te lopen: pal tegenover ons hotel werd de wedstrijd Ajax – FC Twente op groot scherm getoond bij café Het Leidsche Plein.

De tent zat afgeladen vol en de sfeer was uitstekend. We zagen Ajax in een zwaarbevochten duel de 30e landstitel binnenhalen.

We liepen daarna nog even door het plaatsje, om te kijken wat er verder te beleven is. We zagen de nodige strandtenten en een eindeloze stoet winkeltjes. De uitgestalde waar is grofweg te verdelen in vier categorieën: souvenirs, (nep)merkkeding, natuurproducten en sieraden. Ook zijn de reisbureau’s en autoverhuurbedrijven niet op één hand te tellen.

De Nederlandse aanwezigheid is overal zichtbaar in Chersonissos.

Morgen gaan we naar de hoofdstad van Kreta: Iraklion. Vanuit hier vertrekken we per boot naar Santorini, een eiland met een bijzonder verhaal.

Knossos, het paleis van Minos

We gingen er vandaag met de huurauto op uit, een hagelwitte Volkswagen Polo. Onze eerste bestemming was het beroemde paleis van Minos.

Dit paleis is gebouwd omstreeks 4000 v Chr. en was gedurende millenia in gebruik, tot de Minoïsche cultuur ten einde kwam omstreeks 1500 BC, mogelijk door de uitbarsting van de vulkaan op Santorini. Het is daarmee ouder dan de Romeinse en Griekse beschavingen.

Het paleis herbergde ongeveer 15.000 mensen. Het zou de woning zijn geweest van de legendarische koning Minos, tevens de naamgever van het bouwwerk. Deze koning bouwde een labyrint en sloot daarin een Minotaurus op, die gevoerd moest worden met mensenvlees.

Of er een Minotaurus heeft bestaan valt te betwijfelen, maar zeker is wel dat de Minoïers stieren vereerden en er een hele cultus omheen bouwden.

Het is niet alleen mogelijk om rond het paleis te lopen, maar je kunt er ook naar binnen op sommige plaatsen.

De ruïnes zijn deels herbouwd en er worden nog steeds herstelwerkzaamheden aan het paleis verricht.

Het was, ondanks dat het hoogseizoen nog niet begonnen was, erg druk in Knossos. Dit neemt wel wat van de charme van deze ruïne weg, maar het blijft erg indrukwekkend en een bezoek meer dan waard.

Het Cretaquarium

Het Cretaquarium is zonder twijfel de meest geadverteerde attractie op Kreta. Bijna overal zijn er bordjes van te vinden. Dit was onze tweede bestemming van de dag.

Het aquarium is gevestigd in een modern gebouw en bevat een enorme collectie vissen en andere zeedieren.

Prettig is dat bij de aquaria in veel talen staat welke soorten erin zitten. Het is best grappig om te zien welke Nederlandse namen sommige vissen hebben. Neem bijvoorbeeld de “Grote Pieterman”.

In tegenstelling tot wat deze hilarische naam doet vermoeden bleek het om een zeer klein, schuw visje te gaan dat half verstopt zat in het zand.


De eyecatchers van het aquarium zijn twee enorme haaien. De bak waar de haaien inzitten werd net schoongemaakt door twee duikers, een gevaarlijke aangelegenheid.

De duikers hadden het letterlijk aan de stok met de vraatzuchtige vissen. Met een houten stok moesten ze de haaien, die telkens bleven proberen dichterbij te komen, op afstand zien te houden.

Dat het verstandig was om de haaien niet te dichtbij te laten komen, bewijzen hun vervaarlijke tanden wel.

Behalve de meest vreemdsoortige vissen waren er ook andere zeedieren als kwallen en garnalen te zien. We hebben ons erg vermaakt in het Cretaquarium, een aanrader.

Star Beach

In Chersonissos ligt het gratis waterpark Star Beach, in Nederland bekend door de TV-serie O o Cherso. In het hoogseizoen is dit een plaats die je absoluut moet mijden. Maar nu de kuddes beschonken jongeren nog niet de stranden bestormen, is het een prachtig park.

We gingen er woensdag met de huurauto langs, maar dat bleek onnodig want het park bleek pal naast ons hotel te liggen. De entree is gratis en je hebt er prachtige zwembaden, glijbanen en andere faciliteiten.

Het geld wordt verdiend doordat je geen eten en drinken mee naar binnen mag nemen. Heel listig vermelden ze op de borden dat dit om “tax reasons” niet mag, maar dat is natuurlijk een fopreden. Ondanks deze beperking is het in het laagseizoen een mooi aangelegd en gratis te gebruiken park.

We hebben ons wel vermaakt op Star Beach. Wij bekeken er als toeristen de faciliteiten voor een ander soort toeristen, waarmee we het toerisme op Kreta op zich weer tot een toeristische attractie hadden gemaakt.

Helaas waren de weergoden ons minder goed gezind, waardoor we later in de week niet nog een keer terug konden keren naar Star Beach. Maar de Griekse goden zijn dan ook ondoorgrondelijk.

Grieks genieten

Het laatste dagje op Kreta besteedden we om nog één keer optimaal te genieten van de faciliteiten van het hotel en de directe omgeving.

Een etentje om het af te sluiten en toen was het alweer tijd om de reis terug te aanvaarden.

Toen ik daarbij vroeg om een biertje kreeg ik geen fluitje maar een heuse Vuvuzela!

Ik had in elk geval nog nooit zo’n lang bierglas gezien. Overigens smaakte het typisch Griekse Mythos bier uitstekend.

Kreta is een prachtig eiland. Vriendelijke mensen, veel te doen. We hebben nog lang niet alles gezien. Genoeg redenen dus om er ooit nog eens terug te keren.